Het RIVM gebruikt een rekenmodel op basis van voedselconsumptieonderzoek om de zout- (natrium) inname te berekenen, wanneer urineonderzoek (voedingsstatusonderzoek) niet mogelijk is, of meer inzicht in voedingsbronnen nodig is. Hiervoor zijn aannames nodig over het gebruik van keukenzout. In een pilotstudie onderzocht het RIVM de hoeveelheid keukenzout die consumenten toevoegen tijdens het koken. Deze hoeveelheid was lager dan de aannames die met het rekenmodel worden gedaan. Dit verklaart niet de 30 procent lagere inschatting van de totale zoutinname uit het rekenmodel ten opzichte van het voedingsstatusonderzoek. Daarom adviseert het RIVM het huidige rekenmodel niet langer te gebruiken voor de schatting van totale zoutinname en te investeren in verbetering of vervanging van het model.