Show simple item record

dc.contributor.authorWezel AP van
dc.contributor.authorPosthumus R
dc.contributor.authorVlaardingen P van
dc.contributor.authorCrommentuijn T
dc.contributor.authorPlassche EJ van de
dc.date.accessioned2007-03-09T16:40:55Z
dc.date.available2007-03-09T16:40:55Z
dc.date.issued1999-08-00en_US
dc.identifier601501007en_US
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/10029/10119
dc.description.abstractThis report presents maximal permissible concentrations (MPCs) and negligible concentrations (NCs) are derived for di-n-butylphthalate (DBP) and di(2-ethylhexyl)phthalate (DEHP). Phthalates are often mentioned as suspected endocrine disrupters. Data with endpoints related to the endocrine or reproductive system for in vitro as well as in vivo tests were collected. Especially the two-generation reproduction studies were found sensitive in detecting endocrine disruptive effects. None of the tests with uterine weight (often in combination with vaginal cornification) showed positive results. The most sensitive endpoints in the in vivo studies are converted to concentrations in the organic carbon exerting adverse effects. Based on the available data, the MPCs derived using classical endpoints (survival, growth and reproduction) are concluded to give sufficient protection against adverse endocrine disruptive effects.
dc.description.abstractIn dit rapport zijn maximaal toelaatbare risiconiveaus (MTRs) en verwaarloosbare risiconiveaus (VRs) afgeleid voor dibutylftalaat en di-ethylhexyl-ftalaat. Ftalaten worden vaak verdacht van endocriene verstoring. Gegevens over endocriene en reproductieve verstoring door ftalaten zijn verzameld van in vitro en in vivo testen. Met name de twee-generatie reproductie studies blijken gevoelig om endocrien verstorende effecten te signaleren. Geen enkele van de testen met uterien gewicht als eindpunt (vaak in combinatie met vaginale cornificatie gemeten) liet positieve resultaten zien. Op basis van de beschikbare data is geconcludeerd dat de MTRs die afgeleid zijn op basis van klassiek gebruikte eindpunten (overleving, groei en reproductie) voor de geteste verbindingen voldoende bescherming bieden tegen endocrien verstorende effecten.
dc.format.extent2752000 bytesen_US
dc.format.extent2817645 bytes
dc.format.mimetypeapplication/pdf
dc.language.isoenen_US
dc.publisherRijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVMen_US
dc.relation.ispartofseriesRIVM Rapport 601501007en_US
dc.relation.urlhttp://www.rivm.nl/bibliotheek/rapporten/601501007.htmlen_US
dc.subject.othermtrnl
dc.subject.othervrnl
dc.subject.otherftalaatnl
dc.subject.otherendocriennl
dc.subject.otheroestrogennl
dc.titleMaximum permissible concentrations and negligible concentrations for phthalates (dibutylphthalate and di(2-ethylhexyl)phthlate), with emphasis on endocrine disruptive propertiesen_US
dc.title.alternativeMaximaal toelaatbare risiconiveaus en verwaarloosbare risiconiveaus voor ftalatenen_US
dc.contributor.departmentCSRen_US
refterms.dateFOA2018-12-18T08:27:11Z
html.description.abstractThis report presents maximal permissible concentrations (MPCs) and negligible concentrations (NCs) are derived for di-n-butylphthalate (DBP) and di(2-ethylhexyl)phthalate (DEHP). Phthalates are often mentioned as suspected endocrine disrupters. Data with endpoints related to the endocrine or reproductive system for in vitro as well as in vivo tests were collected. Especially the two-generation reproduction studies were found sensitive in detecting endocrine disruptive effects. None of the tests with uterine weight (often in combination with vaginal cornification) showed positive results. The most sensitive endpoints in the in vivo studies are converted to concentrations in the organic carbon exerting adverse effects. Based on the available data, the MPCs derived using classical endpoints (survival, growth and reproduction) are concluded to give sufficient protection against adverse endocrine disruptive effects.
html.description.abstractIn dit rapport zijn maximaal toelaatbare risiconiveaus (MTRs) en verwaarloosbare risiconiveaus (VRs) afgeleid voor dibutylftalaat en di-ethylhexyl-ftalaat. Ftalaten worden vaak verdacht van endocriene verstoring. Gegevens over endocriene en reproductieve verstoring door ftalaten zijn verzameld van in vitro en in vivo testen. Met name de twee-generatie reproductie studies blijken gevoelig om endocrien verstorende effecten te signaleren. Geen enkele van de testen met uterien gewicht als eindpunt (vaak in combinatie met vaginale cornificatie gemeten) liet positieve resultaten zien. Op basis van de beschikbare data is geconcludeerd dat de MTRs die afgeleid zijn op basis van klassiek gebruikte eindpunten (overleving, groei en reproductie) voor de geteste verbindingen voldoende bescherming bieden tegen endocrien verstorende effecten.


Files in this item

Thumbnail
Name:
601501007.pdf
Size:
2.687Mb
Format:
PDF

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record