• V3-serotyping programme evaluated for HIV-1 variation in the Netherlands and Curacao

      Wolf F de; Akker R van den; Valk M; Bakker M; Goudsmit J; Loon AM van; VIR; UVA/HRL (1995-01-31)
      Doel van het onderzoek was om inzicht te verkrijgen in de antigene en genetische variatie van het in Nederland en Curacao circulerende humane immunodeficientie virus type 1 (HIV-1). De genetische variatie tussen HIV-1 isolaten is aanzienlijk. De genetische variatie doet zich vooral voor op een vijftal gebieden van het deel van het virale genoom, dat codeert voor het externe envelop eiwit gp120 van HIV-1. Van deze vijf gebieden is het derde variabele domein (V3) gelegen tussen aminozuur-positities 269 en 331 van gp120 het meest uitvoerig bestudeerd. Van de Nederlandse serummonsters reageerde 54.8% specifiek tegen een van de peptiden p108, p109 of p110, welke representatief zijn voor het genotype B. Voor wat betreft de monsters afkomstig uit Curacao werd een vergelijkbaar resultaat gevonden, met dit verschil dat ten opzichte van de Nederlandse monsters een relatief hoge frequentie van serum reactiviteit tegen p110 werd gevonden. Op grond van de serologische reactiviteit in het V3 gebied kan worden geconcludeerd dat in de periode 1988 - 1990 in Nederland en Curacao subtype B HIV-1 varianten het meest prevalent waren. De V3-loop reactiviteit bleek vergelijkbaar met die gemeten in de Amsterdamse cohortstudies onder homoseksuele mannen en druggebruikers. De resultaten van de specifieke antistofreactiviteit werd in het algemeen bevestigd door de resultaten van het V3 sequentie-onderzoek, maar subtiele sequentieverschillen tussen de V3 loop reactiviteit en circulerend viraal V3 werden in een aantal gevallen aangetoond. Aanbevolen wordt in 1995 een tweede survey uit te voeren, te meer daar inmiddels meer bekend is over verschillende subtypen van HIV-1 en recent het zogeheten subtype O is beschreven.
    • V3-serotyping programme evaluated for HIV-1 variation in the Netherlands and Curacao

      Wolf F de; Akker R van den; Valk M; Bakker M; Goudsmit J; Loon AM van; VIR; UVA/HRL (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 1995-01-31)
      To obtain insight into the variation of the HIV-1 V3 neutralization domain of variants circulating in the Netherlands, 126 Dutch, 70 Curacao and 45 African serum samples from HIV-1 infected individuals were screened for antibody reactivity to a set of 16 to 17 mer synthetic peptides, representing the central part of the V3-loop of gp120 of HIV-1 variants circulating in the US, Europe and Africa. These peptides were used in an ELISA and antibody reactivity to the peptides was compared to the actual amino acid sequence of viral RNA circulating in a subset of the same serum samples. In conclusion, we found a relatively high genetic and antigenic homogeneity of the V3 gene of HIV infections in the Netherlands and Curacao during the years 1988-1990. Antibody reactivity to synthetic V3 peptides, as well as sequence analysis confirmed the prevalence of B subtype HIV-1 among the Dutch and Curacaon samples and the prevalence of A/D subtypes among the Tanzanian samples. Screening of HIV-1 positive serum samples for genetic typing by using a set of well defined synthetic V3 peptides appeared to be feasible. In combination with molecular analysis (V3 sequencing and/or hetroduplex mobility assay) of this method can be applied to obtain insight in changes in genetic and antigenic variation of HIV-1 in a population: changes within subtype B HIV-1 variants, as well as introduction of other (new) HIV-1 variants can this be surveyed. This is of importance to obtain insight in the (molecular) epidemiology of HIV-1 as well as with respect to the development and the eventual use of an HIV-1 vaccine.
    • Vaardigheidseisen voor veilig toepassen van medische technologie in de ziekenhuiszorg : Een praktijkverkenning

      de Vries CGJCA; Pot JWGA; Koudijs-Siebel EA; Geertsma RE; van Drongelen AW; PRV; V&Z (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2014-03-21)
      In de zorg neemt het gebruik van complexe medische technologie, zoals een operatierobot, toe. Veilig gebruik hiervan vereist speciale vaardigheden van zorgverleners. Daarom heeft het Ministeris van VWS het RIVM gevraagd aanbevelingen voor vaardigheidseisen op te stellen, die aansluiten bij de activiteiten van ziekenhuizen en beroepsgroepen. Bevindingen Uit deze verkenning is het beeld ontstaan dat ziekenhuizen en beroepsgroepen zich bewust zijn dat de vaardigheden voor de veilige toepassing van complexe medische technologie geborgd moeten zijn. Er zijn ook diverse initiatieven op dit gebied. Echter de mate waarin dit gebeurt verschilt per ziekenhuis en beroepsgroep. Er lijkt nog geen uniforme werkwijze te zijn. Er lijkt verder sprake te zijn van gedeelde verantwoordelijkheid ten aanzien van vaardigheidseisen. Er zijn verscheidene initiatieven gesignaleerd, zogenoemde best practices, waarbij vaardigheidseisen zijn opgesteld. Een voorbeeld is het verplicht trainen en certificeren van alle gebruikers van medische apparatuur. Aanbevelingen Een veilige toepassing van medische technologie moet een prominente rol krijgen in het veiligheidsmanagementsysteem van ziekenhuizen. Aanbevolen wordt dat de raden van bestuur de multidisciplinaire samenwerking van verschillende zorgprofessionals binnen de instelling faciliteren. Ook de wetenschappelijke verenigingen kunnen een bijdrage leveren, bijvoorbeeld door bij visitaties specifiek te letten op vaardigheden ten aanzien van medische technologie en de resultaten van de visitaties minder vrijblijvend te maken. Verder zou de bij- en nascholing specifieker gericht moeten zijn op de uitgevoerde handelingen. Van de best practices kan worden nagegaan of ze breder in te zetten zijn. Deze verkenning levert algemene aanbevelingen en een aanzet voor discussie over vaardigheidseisen die nodig zijn voor de veilige toepassing van medische technologie.
    • Vaccinatiegraad en jaarverslag Rijksvaccinatieprogramma Nederland 2016

      van Lier EA; Geraedts JLE; Oomen PJ; Giesbers H; van Vliet JA; Drijfhout IH; Zonnenberg-Hoff IF; de Melker HE; RVP; I&V (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2017-06-22)
      Het RIVM beschrijft jaarlijks de ontwikkelingen binnen het Rijksvaccinatieprogramma (RVP), zowel inhoudelijk als organisatorisch. Vanaf dit jaar zijn de belangrijkste gebeurtenissen en de ontwikkelingen op het gebied van de vaccinatiegraad gebundeld. Belangrijke gebeurtenissen In 2016 waren er geen opvallende uitbraken van RVP-ziekten. Wel stijgt sinds oktober 2015 het aantal patiënten met meningokokkenziekte W, terwijl in het RVP tegen meningokokkenziekte C wordt ingeënt. Opvallend was het stevige debat dat in november 2016 in diverse media is gevoerd tussen voor- en tegenstanders van vaccinatie. Verder heeft het RIVM factsheets gemaakt voor zowel professionals als het publiek met informatie over vaccinaties tegen ziekten die wel beschikbaar zijn maar niet in het RVP zijn opgenomen. Voorbeelden zijn waterpokken, gordelroos en het rotavirus (www.rivm.nl/vaccinaties). Vaccinatiegraad De vaccinatiegraad, oftewel het aandeel zuigelingen, kleuters en schoolkinderen dat de vaccinaties uit het RVP krijgt, is nog steeds hoog. De vaccinatiegraad voor bof, mazelen en rodehond (BMR) daalt al een paar jaar licht. De norm van 95 procent van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), die nodig is om mazelen uit te bannen, wordt in Nederland bij de eerste BMR-vaccinatie niet meer gehaald. Voor de tweede BMR-vaccinatie was dit al langer zo. Ook bij andere vaccinaties in het RVP is een lichte daling te zien. De deelname aan de HPV-vaccinatie tegen baarmoederhalskanker is voor het eerst afgenomen, van 61 naar 53 procent. Een hoge vaccinatiegraad zorgt ervoor dat kwetsbare en (nog) niet gevaccineerde kinderen tegen ziekten worden beschermd (groepsbescherming). Een dalende vaccinatiegraad vergroot de kans dat in de toekomst ziekten zoals mazelen uitbreken.
    • Vaccinatiegraad en jaarverslag Rijksvaccinatieprogramma Nederland 2017

      van Lier EA; Geraedts JLE; Oomen PJ; Giesbers H; van Vliet JA; Drijfhout IH; Zonnenberg-Hoff IF; de Melker HE; RVP; EPI (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2018-06-25)
      Het RIVM beschrijft jaarlijks de ontwikkelingen binnen het Rijksvaccinatieprogramma (RVP), zowel inhoudelijk als organisatorisch. Hierbij wordt aandacht besteed aan de belangrijkste gebeurtenissen in het afgelopen jaar en de ontwikkelingen op het gebied van de vaccinatiegraad. Belangrijke gebeurtenissen In 2017 waren er geen opvallende uitbraken van ziekten waartegen via het RVP wordt ingeënt. Wel is het aantal patiënten met meningokokkenziekte W verder toegenomen ten opzichte van 2015 en 2016. In mei 2018 wordt daarom de meningokokken C-vaccinatie op de leeftijd van veertien maanden vervangen door meningokokken ACWY-vaccinatie. Deze vaccinatie zal in het najaar 2018 ook worden aangeboden aan kinderen geboren tussen 1 mei 2004 en 31 december 2004. In 2017 zijn de e-learning Achtergronden RVP en de vernieuwde website (https://rijksvaccinatieprogramma.nl/) beschikbaar gekomen. Verder zijn voorbereidingen getroffen voor de invoering van het vaccinatieconsult, waarin ouders vragen over het RVP kunnen bespreken. Vaccinatiegraad De vaccinatiegraad, oftewel het aandeel zuigelingen, kleuters en schoolkinderen dat de vaccinaties uit het RVP krijgt, is nog steeds hoog maar daalt de laatste jaren licht. Voor de HPV-vaccinatie is de verdere daling in de vaccinatiegraad van 8 procent ten opzichte van vorig jaar opmerkelijk. Overigens is niet alleen in Nederland een daling te zien. Belangrijkste reden om niet tegen HPV te vaccineren of daarover te twijfelen, zijn zorgen over mogelijke bijwerkingen van het HPV-vaccin. De Gezondheidsraad zal opnieuw advies uitbrengen over HPV-vaccinatie in Nederland. Een hoge vaccinatiegraad is belangrijk. Wanneer veel mensen zijn ingeënt tegen een infectieziekte, komt deze ziekte minder vaak voor (groepsbescherming). Ook kwetsbare mensen en mensen die (nog) niet zijn ingeënt, lopen dan minder risico de ziekte te krijgen. Ze worden als het ware beschermd door de ingeënte groep. Om dit effect te behouden is het belangrijk dat zoveel mogelijk mensen zijn ingeënt.
    • Vaccinatiegraad en jaarverslag Rijksvaccinatieprogramma Nederland 2018

      Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu, 2019-06-24
      In het Rijksvaccinatieprogramma (RVP) krijgen kinderen vaccinaties tegen besmettelijke ziekten. Het RIVM beschrijft elk jaar de belangrijkste gebeurtenissen op het gebied van het RVP en de ontwikkeling van de vaccinatiegraad. Belangrijke gebeurtenissen In 2018 hadden niet meer mensen dan normaal gesproken een ziekte waartegen via het RVP wordt ingeënt. Wel zette de stijging van het aantal mensen met meningokokkenziekte W door (103 patiënten in 2018 ten opzichte van 80 in 2017). Vanwege deze stijging is de vaccinatie tegen meningokokken C voor baby's in 2018 uitgebreid met meerdere typen. Deze meningokokken ACWY-vaccinatie wordt in 2019 ook aangeboden aan jongeren die tussen 2001 en 2005 zijn geboren (inhaalcampagne). Uit voorzorg is in 2018 een deel van de jongeren die in 2004 zijn geboren hier al voor uitgenodigd. In 2018 is besloten om de vaccinatie tegen kinkhoest voor zwangere vrouwen op te nemen in het RVP. Deze vaccinatie wordt waarschijnlijk eind 2019 ingevoerd. Hiermee kunnen zwangere vrouwen hun baby tegen kinkhoest beschermen. Voor baby's van gevaccineerde moeders wordt het vaccinatieschema aangepast (later beginnen en één inenting minder). Vaccinatiegraad Er is een einde gekomen aan de daling in het aandeel kinderen dat de vaccinaties uit het RVP krijgt. De landelijke vaccinatiegraad is hiermee nog niet terug op het oude niveau, maar is voor de meeste vaccinaties ongeveer gelijk gebleven aan het jaar ervoor. Voorlopige cijfers voor jongere kinderen laten zelfs een lichte stijging zien. De landelijke vaccinatiegraad van HPV (baarmoederhalskanker) is met 45,5 procent gelijk gebleven aan het jaar ervoor, en lijkt voor jongere meisjes ook toe te nemen. De voorlopige landelijke vaccinatiegraad van de nieuwe meningokokken ACWY-vaccinatie is hoog (87 procent). De staatssecretaris van VWS wil 16- of 17-jarigen de kans geven om gemiste RVP-vaccinaties alsnog te halen. Hiervoor komt ongeveer een tiende van de jongens in aanmerking. Dit geldt voor ongeveer de helft van de meisjes, vooral vanwege de HPV-vaccinatie.
    • Vaccinatiegraad Rijksvaccinatieprogramma Nederland : Verslagjaar 2010

      van Lier EA; Oomen PJ; Zwakhals SLN; Drijfhout IH; de Hoogh PAAM; de Melker HE; EPI; cib (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2010-09-06)
      Net als in voorgaande jaren lag in 2010 de gemiddelde deelname aan alle vaccinaties uit het Rijksvaccinatieprogramma landelijk gezien ruim boven de ondergrens van 90 procent. Voor de BMR-vaccinatie houdt de WHO een iets hogere ondergrens aan, van 95 procent, om mazelen wereldwijd uit te kunnen roeien. Deze ondergrens is wel voor de eerste vaccinatieronde (zuigelingen) behaald, maar niet voor de tweede vaccinatie (9-jarigen). Hierdoor is in Nederland een uitbraak van mazelen niet uitgesloten. Dit blijkt uit een rapport van het RIVM over de vaccinatiegraad in Nederland in 2010. Het betreft gegevens over zuigelingen die zijn geboren in 2007, kleuters geboren in 2004 en schoolkinderen geboren in 1999. Voor zuigelingen lag de deelname aan de BMR-, Hib- en meningokokken C-vaccinatie op 96 procent, aan de DKTP-vaccinatie op 95 procent, en aan de pneumokokkenvaccinatie op 94 procent. De deelname aan de hepatitis B-vaccinatie onder kinderen van wie een of beide ouders is geboren in een land waar hepatitis B veel voorkomt, is verder toegenomen. Extra aandacht blijft nodig voor de hepatitis B-vaccinatie voor kinderen van moeders die drager zijn van hepatitis B. Kinderen die op jonge leeftijd worden besmet met dit virus hebben namelijk een groter risico drager van dit virus te worden en op de lange termijn op leveraandoeningen. Vrijwillige vaccinatie in Nederland leidt tot een hoge vaccinatiegraad. Dat is niet alleen nodig om zo veel mogelijk mensen individueel te beschermen maar ook om de bevolking als geheel te beschermen tegen uitbraken van infectieziekten (groepsimmuniteit). Continue aandacht en gezamenlijke inspanning van alle partijen die bij het Rijksvaccinatieprogramma zijn betrokken, blijft nodig om de Nederlandse kinderen tijdig en volledig te vaccineren.
    • Vaccinatiegraad Rijksvaccinatieprogramma Nederland : Verslagjaar 2011

      van Lier EA; Oomen PJ; Giesbers H; Drijfhout IH; de Hoogh PAAM; de Melker HE; EPI; cib (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2011-06-16)
      Net als in voorgaande jaren lag in 2011 de gemiddelde deelname aan alle vaccinaties uit het Rijksvaccinatieprogramma (HPV uitgezonderd) ruim boven de Nederlandse ondergrens van 90 procent. De WHO-ondergrens van 95 procent voor de BMR-vaccinatie wordt voor schoolkinderen echter nog niet gehaald. Dit blijkt uit een rapport van het RIVM over de vaccinatiegraad in Nederland in 2011. Het betreft gegevens over zuigelingen die zijn geboren in 2008, kleuters geboren in 2005, schoolkinderen geboren in 2000 en adolescente meisjes geboren in 1993-1997. Voor zuigelingen lag de deelname aan de BMR-, Hib- en meningokokken C-vaccinatie op 96 procent, en aan de DKTP- en pneumokokkenvaccinatie op 95 procent. De vaccinatiegraad voor de eerste hepatitis B-vaccinatie voor zuigelingen van moeders die drager zijn van hepatitis B nam verder toe tot 99%. Verder was de deelname onder schoolkinderen voor DTP en BMR met 92 procent iets lager dan voorgaand verslagjaar. De voorlopige vaccinatiegraad voor adolescente meisjes geboren in 1997, die voor het eerst de HPV-vaccinatie binnen het RVP kregen aangeboden, bedroeg 52,5 procent. Binnen de HPV-inhaalcampagne (adolescente meisjes geboren in 1993-1996) werd een deelname van 52,3 procent gehaald. Vrijwillige vaccinatie in Nederland leidt tot een hoge vaccinatiegraad. Dat is nodig om zo veel mogelijk mensen individueel te beschermen en voor de meeste doelziekten in het RVP ook om de bevolking als geheel te beschermen tegen uitbraken (groepsimmuniteit). Continue aandacht en gezamenlijke inspanning van alle partijen die bij het Rijksvaccinatieprogramma zijn betrokken, blijven nodig om de Nederlandse kinderen tijdig en volledig te vaccineren.
    • Vaccinatiegraad Rijksvaccinatieprogramma Nederland : Verslagjaar 2012

      van Lier EA; Oomen PJ; Giesbers H; Drijfhout IH; de Hoogh PAAM; de Melker HE; EPI; cib (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2012-05-10)
      Net als in voorgaande jaren is in verslagjaar 2012 de gemiddelde deelname aan alle vaccinaties uit het Rijksvaccinatieprogramma (RVP) met 92 tot 99 procent hoog. Uitzondering hierop vormt de deelname aan de HPV-vaccinatie tegen baarmoederhalskanker (56 procent). De ondergrens van 95 procent voor de BMR-vaccinatie wordt voor schoolkinderen (de tweede BMR-vaccinatie voor 9- jarigen) nog niet gehaald (93 procent). Zuigelingen halen deze ondergrens wel. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft deze ondergrens bepaald om mazelen wereldwijd te kunnen uitroeien. Dit blijkt uit gegevens van het RIVM over de vaccinatiegraad in Nederland in verslagjaar 2012. Het betreft gegevens over zuigelingen die zijn geboren in 2009, kleuters geboren in 2006, schoolkinderen geboren in 2001 en adolescente meisjes geboren in 1997. Deelname per vaccinatie: Voor zuigelingen lag de deelname aan de BMR-, Hib- en meningokokken Cvaccinatie op 96 procent, en aan de DKTP- en pneumokokkenvaccinatie op 95 procent. De deelname onder schoolkinderen voor DTP en BMR was weer iets hoger dan in verslagjaar 2011 (93 versus 92 procent). De vaccinatiegraad voor adolescente meisjes geboren in 1997, die voor het eerst de HPV-vaccinatie binnen het RVP kregen aangeboden, bedroeg 56 procent. Tijdige en volledige vaccinatie belangrijk: Met vrijwillige vaccinatie wordt in Nederland een hoge vaccinatiegraad bereikt. Dat is nodig om zo veel mogelijk mensen individueel te beschermen. Voor de meeste ziekten in het RVP is het ook van belang om de bevolking als geheel te beschermen tegen uitbraken (groepsimmuniteit). Om de Nederlandse kinderen tijdig en volledig te vaccineren blijven continue aandacht en gezamenlijke inspanning nodig van alle bij het Rijksvaccinatieprogramma betrokken partijen.
    • Vaccinatiegraad Rijksvaccinatieprogramma Nederland : Verslagjaar 2013

      van Lier EA; Oomen PJ; Mulder M; Conyn-van Spaendonck MAE; Drijfhout IH; de Hoogh PAAM; de Melker HE; RVP; I&V (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2013-06-13)
      Net als in voorgaande jaren is in verslagjaar 2013 de gemiddelde deelname aan alle vaccinaties uit het Rijksvaccinatieprogramma (RVP) met 92 tot 99 procent hoog. Uitzondering hierop vormt de deelname aan de HPV-vaccinatie tegen baarmoederhalskanker, die met 58 procent twee procent gestegen is ten opzichte van vorig jaar. De deelname aan de pneumokokkenvaccinatie (95 procent) en de tweede BMRvaccinatie voor 9-jarigen (93 procent) is ook licht toegenomen ten opzichte van vorig jaar (beide met 0,3 procent). Deze laatste bevinding is belangrijk vanwege het streven van de World Health Organization (WHO) mazelen wereldwijd uit te roeien. Verder zijn er minder gemeenten waarin een of meerdere vaccinatiepercentages (HPV en hepatitis B uitgezonderd) onder de ondergrens van 90 procent liggen (80 gemeenten in verslagjaar 2013 versus 90 gemeenten in verslagjaar 2012 en 107 gemeenten in verslagjaar 2011). Daarnaast verdient vaccinatie van te vroeg geboren kinderen bijzondere aandacht. Het blijkt dat zij minder vaak op tijd worden gevaccineerd, waardoor zij een groter risico lopen op ziekten waartegen het RVP bescherming biedt. In 2013 zullen deskundigen van Caribisch Nederland en het RIVM samenwerken om het vaccinatieprogramma op deze eilanden zo veel mogelijk te harmoniseren met het RVP van Nederland. In Nederland wordt met de systematiek van vrijwillige vaccinatie een hoge vaccinatiegraad bereikt. Dat is nodig om zo veel mogelijk mensen individueel te beschermen. Voor de meeste ziekten in het RVP is het ook van belang om de bevolking als geheel te beschermen tegen uitbraken. Deze bescherming ontstaat door groepsimmuniteit.
    • Vaccinatiegraad Rijksvaccinatieprogramma Nederland : Verslagjaar 2014

      van Lier EA; Oomen PJ; Giesbers H; Conyn-van Spaendonck MAE; Drijfhout IH; Zonnenberg-Hoff IF; de Melker HE; RVP; I&V (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2014-07-03)
      Net als in voorgaande jaren is in verslagjaar 2014 de deelname aan de verschillende vaccinaties uit het Rijksvaccinatieprogramma (RVP) met 92 tot 99 procent hoog. Uitzondering hierop vormt de HPV-vaccinatie tegen baarmoederhalskanker, waaraan de deelname ten opzichte van het voorgaande verslagjaar wel verder is gestegen tot 59 procent. Sinds augustus 2011 is het RVP uitgebreid met de vaccinatie tegen hepatitis B; tot die tijd werden alleen kinderen met een verhoogd risico hiertegen ingeënt. Van de groep zuigelingen zonder verhoogd risico heeft 95 procent deze vaccinatie gekregen. Ook de deelname onder zuigelingen in Caribisch Nederland aan de DKTP-, BMR- en pneumokokkenvaccinatie is hoog (90-100 procent). Punt van aandacht blijft dat de deelname aan het RVP daalt naarmate kinderen ouder worden. Met de tweede BMR-vaccinatie voor 9-jarigen (92 procent) wordt nog steeds niet de gewenste 95 procent deelname bereikt. Een deelname van minimaal 95 procent is belangrijk vanwege het streven van de World Health Organization (WHO) mazelen wereldwijd uit te roeien. Tevens blijft het belangrijk dat alle kinderen van moeders die drager zijn van hepatitis B de eerste extra vaccinatie hiertegen tijdig krijgen. Kinderen die op jonge leeftijd worden besmet met dit virus hebben namelijk een groter risico er drager van te worden. Op de lange termijn kan dit virus ernstige leveraandoeningen veroorzaken. Om zuigelingen effectief te kunnen beschermen tegen ziekten uit het RVP is het van belang de vaccinaties tijdig te geven. Het deel van de zuigelingen dat de eerste DKTP-vaccinatie op tijd krijgt, is verder gestegen naar 88 procent. Doorgaans worden kinderen die minimaal één inenting via een antroposofisch consultatiebureau krijgen minder vaak en minder tijdig gevaccineerd. In Nederland wordt met de systematiek van vrijwillige vaccinatie een hoge vaccinatiegraad bereikt. Hierdoor ontstaat groepsimmuniteit, die voor de meeste ziekten nodig is om de bevolking als geheel te beschermen tegen uitbraken. Momenteel wordt een monitoringsysteem ontwikkeld om in de toekomst de acceptatie van het RVP onder ouders en RVP-professionals te volgen.
    • Vaccinatiegraad Rijksvaccinatieprogramma Nederland : Verslagjaar 2015

      van Lier EA; Oomen PJ; Conyn-van Spaendonck MAE; Drijfhout IH; Zonnenberg-Hoff IF; de Melker HE; RVP; I&V (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2015-06-22)
      Net als in voorgaande jaren is in verslagjaar 2015 de deelname aan de verschillende vaccinaties uit het Rijksvaccinatieprogramma (RVP) met 92 tot 99 procent hoog. Uitzondering hierop vormt de HPV-vaccinatie tegen baarmoederhalskanker, waaraan de deelname overigens wel verder blijft stijgen ten opzichte van het verslagjaar 2014 (tot 61 procent). De hepatitis B-vaccinatiegraad voor kinderen geboren in 2012, het eerste jaar waarin alle zuigelingen in aanmerking kwamen voor hepatitis B-vaccinatie, ligt op 94 procent. Ook de deelname onder zuigelingen in Caribisch Nederland aan de DKTP-, BMR- en pneumokokkenvaccinatie is hoog. De BMR-vaccinatiegraad voor schoolkinderen (93 procent) is dit keer identiek aan de DTP-vaccinatiegraad; meestal ligt de BMRvaccinatiegraad iets lager. Dit is een verbetering maar de gewenste deelname wordt er niet mee bereikt. Een deelname van minimaal 95 procent is belangrijk vanwege het streven van de World Health Organization (WHO) om mazelen wereldwijd uit te roeien. Zo'n hoge vaccinatiegraad is nodig om de bevolking als geheel te beschermen tegen uitbraken (groepsimmuniteit). Om zuigelingen effectief te kunnen beschermen tegen ziekten uit het RVP is het ook van belang de vaccinaties tijdig te geven. Het deel van de zuigelingen dat de eerste DKTP-vaccinatie op tijd krijgt, dat wil zeggen voordat ze 10 weken oud zijn, is verder gestegen naar 89 procent. Daarnaast is de tijdige en volledige deelname aan de volledige primaire DKTP-serie (de eerste drie vaccinaties) verbeterd van 60 procent voor kinderen geboren in 2007 naar 69 procent voor kinderen geboren in 2012. In Nederland wordt met de systematiek van vrijwillige vaccinatie een hoge vaccinatiegraad bereikt.
    • Vaccinatiegraad Rijksvaccinatieprogramma Nederland : Verslagjaar 2016

      van Lier EA; Oomen PJ; Giesbers H; van Vliet JA; Drijfhout IH; Zonnenberg-Hoff IF; de Melker HE; RVP; I&V (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2016-06-30)
      Net als in voorgaande jaren is de vaccinatiegraad, oftewel de deelname aan de verschillende vaccinaties uit het Rijksvaccinatieprogramma (RVP), in verslagjaar 2016 met 92 tot 99 procent hoog. Wel is de deelname aan de meeste vaccinaties met ongeveer 0,5 procent afgenomen. Voor zuigelingen is deze afname voor het tweede achtereenvolgende jaar zichtbaar. In het verleden zijn regionaal vaker dergelijke schommelingen waargenomen, maar ze zijn nu voor het eerst in het hele land geconstateerd. Een verklaring hiervoor ontbreekt. De deelname aan de HPV-vaccinatie tegen baarmoederhalskanker is met 61 procent gelijk gebleven. De deelname onder zuigelingen in Caribisch Nederland is met 92 tot 100 procent ook onveranderd gebleven. Nieuw kerncijfer Sinds dit jaar wordt de stand van zaken op de verschillende beleidsterreinen van het ministerie van VWS weergegeven in zogeheten kerncijfers om het beleid te kunnen volgen en verantwoorden. Ook voor de vaccinatiegraad is een kerncijfer vastgesteld, namelijk het percentage van alle kinderen dat op de dag dat ze 2 jaar worden alle RVP-vaccinaties heeft gekregen. Voor kinderen die geboren zijn in 2013 ligt dit op 93 procent. Hepatitis B risicogroepen Vanaf 2012 wordt niet alleen aan kinderen van risicogroepen, maar aan alle kinderen de hepatitis B-vaccinatie aangeboden. Het blijkt echter dat juist de kinderen van wie ten minste één ouder geboren is in een land waar hepatitis B veel voorkomt, de vaccinatie niet altijd krijgen. Daarnaast wordt het hepatitis B-controleonderzoek naar de effectiviteit van het vaccin onder kinderen van moeders die drager zijn van het hepatitis B-virus, niet altijd uitgevoerd. Juist voor deze twee risicogroepen is bescherming tegen hepatitis B belangrijk. In Nederland wordt met vrijwillige vaccinatie een hoge vaccinatiegraad bereikt. Dit blijkt uit het landelijke registratiesysteem voor de vaccinaties van het RIVM. Een hoge deelname aan het programma is belangrijk om te voorkomen dat infectieziekten weer terugkomen. Een hoge vaccinatiegraad zorgt er ook voor dat kwetsbare (nog) niet gevaccineerde kinderen tegen ziekten worden beschermd (groepsimmuniteit).
    • Vaccinatiegraad Rijksvaccinatieprogramma Nederland. Verslagjaar 2009

      van Lier EA; Oomen PJ; Oostenbrug MWM; Zwakhals SLN; Drijfhout IH; de Hoogh PAAM; de Melker HE; EPI (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2009-06-15)
      Landelijk gezien lagen de gemiddelde vaccinatiepercentages voor alle vaccinaties uit het Rijksvaccinatieprogramma in 2009 ruim boven de ondergrens van 90 procent. De gemiddelde percentages lagen over het algemeen iets hoger dan in 2008, ondanks de extra vaccinatie tegen pneumokokkenziekte. Voor zuigelingen was het percentage voor BMR, Hib en meningokokken C 96 procent, voor DKTP 95 procent, en voor pneumokokken 94 procent. Extra aandacht blijft nodig voor de vaccinatiegraad voor hepatitis B, omdat die relatief laag is. Kinderen die op jonge leeftijd worden besmet met dit virus hebben een groter risico drager van dit virus te worden en op de lange termijn op leveraandoeningen. Deze vaccinatie wordt alleen aangeboden aan kinderen uit risicogroepen. Dit blijkt uit een rapport van het RIVM over de vaccinatiegraad in Nederland in 2009. Het betreft gegevens over zuigelingen die zijn geboren in 2006, kleuters geboren in 2003 en schoolgaande kinderen geboren in 1998. Vrijwillige vaccinatie in Nederland leidt tot een hoge vaccinatiegraad. Dat is nodig om de bevolking tegen uitbraken van infectieziekten te beschermen (groepsimmuniteit). Continue aandacht en gezamenlijke inspanning van alle bij het Rijksvaccinatieprogramma (RVP) betrokken partijen blijft echter nodig om de Nederlandse kinderen tijdig en volledig te vaccineren. Daarnaast is het belangrijk inzicht te hebben in de houding van de Nederlandse bevolking ten aanzien van vaccinatie. De lage opkomst bij de vaccinatiecampagne tegen baarmoederhalskanker (HPV), die overigens voor een andere leeftijdsgroep geldt, laat zien dat de opkomst voor nieuwe vaccinaties niet vanzelfsprekend hoog is.
    • Vaccinatiegraad Rijksvaccinatieprogramma Nederland; verslagjaar 2006-2008

      van Lier EA; Oomen PJ; Oostenbrug MWM; Zwakhals SLN; Drijfhout IH; de Hoogh PAAM; de Melker HE; EPI (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2008-05-16)
      De vaccinatiegraad in Nederland is hoog. Dat is nodig om de bevolking tegen uitbraken van infectieziekten te beschermen (groepsimmuniteit). Continue aandacht en gezamenlijke inspanning van alle bij het Rijksvaccinatieprogramma (RVP) betrokken partijen blijft echter essentieel om de Nederlandse bevolking nu en in de toekomst voldoende te beschermen. Zo is het belangrijk te benadrukken dat kinderen, volgens de richtlijnen van het RVP, tijdig en volledig worden gevaccineerd. Extra aandacht is nodig voor de vaccinatiegraad voor kleuters en schoolkinderen in het algemeen. In het bijzonder geldt dat voor de tweede BMR-vaccinatie en voor de vaccinatie van kinderen waarvan een of beide ouders is geboren in een land waar hepatitis B meer dan gemiddeld voorkomt. De vaccinatiegraad voor deze inentingen, die voor het eerst zijn gerapporteerd, is relatief laag. Tussen 2006 en 2008 is een iets lagere vaccinatiegraad gemeten, vooral voor kleuters en schoolgaande kinderen. Dit verschil is vooral toe te schrijven aan een nieuwe methode om de vaccinatiegraad vast te stellen, die vanaf 2006 wordt gebruikt. Deze cijfers geven nauwkeuriger aan of de vaccinaties voldoen aan de richtlijnen van het RVP, zoals het tijdstip waarop de vaccinaties zijn gegeven. In dit rapport is de vaccinatiegraad in Nederland van 2006 tot 2008 weergegeven. Dit betreft gegevens over zuigelingen die zijn geboren tussen 2003 en 2005, kleuters geboren tussen 2000 en 2002 en schoolgaande kinderen geboren tussen 1995 en 1997. Landelijk gezien lagen in verslagjaar 2008 (zuigelingen geboren in 2005, kleuters geboren in 2002 en schoolgaande kinderen geboren in 1997) de gemiddelde vaccinatiepercentages voor alle vaccinaties boven de ondergrens van 90 procent. In het rapport worden de vaccinatiepercentages per provincie en gemeente toegelicht. De vaccinatiegraad is vooral laag in gemeenten waar relatief veel mensen wonen die vaccinatie afwijzen vanwege hun geloof.
    • Vaccinatietoestand Nederland per 1 januari 2004

      Abbink F; Oomen PJ; Zwakhals SLN; Melker HE de; Ambler-Huiskes A; Landelijke Vereniging van Entadministraties; IGZ; CIE (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2005-06-07)
      This report describes the progress of the National Immunization Programme (NIP) in the Netherlands. Immunization coverage figures as at 1 january 2004 are presented for all vaccines used in the NIP for agecohorts born in 1993, 1998 and 2001.For years national immunization coverage in the Netherlands has been excellent. For 2004 national coverage levels for all vaccines used increased and exceeded 95% for the first time. The slow but steady decrease in coverage for infants reported since 1996 has been restored to a level of coverage exceeding 97%.Although high national immunization coverage can mask variations within country, regional and municipal immunization coverage also improved over the past year. All provinces reported over 90% immunization coverage for all vaccines used and municipal immunization coverage levels below 60%, previously observed each year, were not reported.Areas with low immunization coverage are - once again - concentrated in the so called 'Bible-belt' where groups of orthodox reformed people live who refuse vaccination for religious reasons.In spite of the progress made for the past year under review, joint efforts are still needed to obtain and sustain high immunization coverage. Particularly because it is already known that immunization coverage for the birthcohorts following 2001 was negatively affected by the massive attention paid to the introduction of the new DTaP-IPV-Hib vaccine by the media. Continuous attention and joined efforts of all parties engaged in the NIP will be needed to ensure that the population of the Netherlands is well educated and motivated to have their children immunized.
    • Vaccinatietoestand Nederland per 1 januari 2005

      Abbink F; Oomen PJ; Zwakhals SLN; Melker HE de; Ambler-Huiskes A; Landelijke Vereniging van Entadministraties; Inspectie voor de Gezondheidszorg; CIE (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2006-08-03)
      In 2005 national coverage levels for all vaccines used in the Netherlands showed a further increase as compared to 2004. Immunization coverage figures exceed the 95% level and meet the standards provided by the World Health Organisation. The national immunization coverage in the Netherlands has proven, over the years, to be excellent.This report describes the progress made in the Dutch National Immunization Programme (NIP). Immunization coverage figures as at 1 january 2005 are presented for all vaccines in the NIP for age cohorts born in 1994, 1999 and 2002. Vaccination coverage for the most vulnerable group (infants < 6 months of age) showed an increase compared to previous years, largely exceeding the 97% level. Vaccination coverage levels for infants (DTP-IPV and Hib) were reported to be higher than ever before. The same result was seen in MMR vaccination coverage levels for both infants and 9-year olds, and in DPT vaccination coverage levels for 4-year olds. Although high national immunization coverage can mask variations within country, regional and municipal immunization coverage figures improved again. Almost all provinces reported over 90% immunization coverage for all vaccines used. Exceptions were Zeeland and Flevoland. Areas with low immunization coverage are - once again - concentrated in the so-called 'Bible-belt' where groups of orthodox reformed people live who refuse vaccination for religious reasons. Continuous attention and joint efforts of all parties engaged in the NIP will be needed to ensure that the population of the Netherlands is well informed on immunization and motivated to have their children immunized. Recent outbreaks of Measles and Rubella show the existence of a large group of unvaccinated people in the Netherlands. Importing diseases like measles and polio remains a risk.
    • Vaccinatietoestand Nederland per 1 januari 2004

      Abbink F; Oomen PJ; Zwakhals SLN; de Melker HE; Ambler-Huiskes A; CIE (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVMLandelijke Vereniging van EntadministratiesIGZ, 2005-06-07)
      In dit rapport treft u de cijfers aan van de vaccinatietoestand in Nederland per 1 januari 2004 voor zuigelingen, kleuters (4-jarigen) en schoolkinderen (9-jarigen) van de cohorten 2001, 1998 en 1993.De vaccinatiegraad in Nederland is al jaren zeer goed te noemen. Het afgelopen verslagjaar is de vaccinatiegraad voor alle vaccinaties - behalve voor DTP schoolkinderen - toegenomen. De lichte daling van de vaccinatiegraad bij zuigelingen sinds 1996 heeft zich hersteld. Met name de meest kwetsbare groep zuigelingen (< 6 maanden) is dit jaar nog beter beschermd met entpercentages voor D(K)TP en Hib >97%. De landelijke entpercentages zijn voor het eerst alle boven de 95% en voldoen hiermee ruim aan de WHO-normen. Ook op provinciaal en gemeentelijk niveau is het beeld over het algemeen gunstig. Alle provincies voldoen aan de norm van minimaal 90%, bovendien komen op gemeentelijk niveau vaccinatiepercentages <60% niet meer voor. De gebieden met onvoldoende vaccinatiepercentages concentreren zich weer voornamelijk in de 'Bible belt'.Toch blijft waakzaamheid geboden omdat inmiddels duidelijk is dat het met de vaccinatiegraad van de geboortecohorten vanaf eind 2003 minder goed gesteld is door de enorme media-aandacht die er geweest is met name rond het nieuw in te voeren acellulair kinkhoestvaccin. Continue aandacht en niet aflatende inzet van alle betrokkenen bij het RVP zullen nodig zijn om de jeugd ook in de toekomst afdoende te kunnen beschermen. Van zeer groot belang hierbij is het voorlichten van ouders en andere betrokkenen over nut en noodzaak van (een correcte uitvoering van) het RVP.
    • Vaccinatietoestand Nederland per 1 januari 2005

      Abbink F; Oomen PJ; Zwakhals SLN; de Melker HE; Ambler-Huiskes A; CIE (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVMLandelijke Vereniging van EntadministratiesInspectie voor de Gezondheidszorg, 2006-08-03)
      Voor alle vaccinaties die zijn opgenomen in het Rijksvaccinatieprogramma (RVP) is het afgelopen verslagjaar de vaccinatiegraad op landelijk niveau toegenomen. De gemiddelde vaccinatiepercentages zijn hoger dan 95% en voldoen hiermee ruim aan de normen van de World Health Organisation (WHO). Dit blijkt uit een jaarlijkse evaluatie door het RIVM. Nederland heeft al jaren een hoge vaccinatiegraad. De evaluatie van 2005 richt zich op zuigelingen, kleuters en schoolkinderen van de geboortejaren 2002, 1999 en 1994. De meest kwetsbare groep zuigelingen (< 6 maanden) is dit jaar nog beter beschermd tegen D(K)TP (difterie, kinkhoest, tetanus en polio) en Hib (Haemophilus influenzae type b). De vaccinatiepercentages zijn nog nooit zo hoog geweest; ze liggen ruim boven de 97%. Ook de vaccinatiepercentages voor het BMR-vaccin (Bof, Mazelen en Rode hond) bij zowel zuigelingen als schoolkinderen en het DTP-vaccin bij kleuters zijn hoger dan ooit. Ook op provinciaal en gemeentelijk niveau is het beeld over het algemeen gunstig. Alleen Zeeland en Flevoland rapporteren vaccinatiepercentages onder de norm van 90%. De gebieden met onvoldoende vaccinatiepercentages concentreren zich weer voornamelijk in de zone die ook wel 'Bible belt' wordt genoemd. Continue aandacht blijft noodzakelijk om de jeugd ook in de toekomst voldoende te kunnen beschermen. In Nederland is nog altijd een grote groep niet-gevaccineerde personen aanwezig en de dreiging van import van ziektes als mazelen en polio is groot.
    • Vaccine-induced antibody responses as parameters of the influence of endogenous and environmental factors

      Loveren H van; Amsterdam JGC van; Vandebriel RJ; Kimman TG; Rumke HC; Steerenberg PS; Vos JG; LPI; LEO; LIO; et al. (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM, 2000-06-30)
      The most adequate way to assess effects of environmental exposures on the immune system using laboratory animals is to study effects on antigen-specific immune responses, such as after sensitization to T cell dependent antigens. Most likely, this also applies for testing effects in the human population. For this reason it has been suggested to utilize antibody responses to vaccination as readout. In addition to environmental factors, vaccination responses may be influenced by a variety of other factors. One factor is the vaccine itself, and the vaccination procedure. In addition, the intrinsic capacity of the recipient to respond to a vaccine is important, which is determined by genetic factors and age. Also psychological stress, nutrition, and (infectious) diseases are likely to have an impact. The present report reviews the literature. It appears that with regard to exogenous factors, there is good evidence that smoking, food, psychological stress, and certain infectious diseases have an impact on vaccination titers, although it is difficult to state the magnitude. Genetic factors render certain individuals non-responsive to vaccination. In general, the conclusion is that in epidemiological studies of adverse effects of exposure to agents in the environment, in which vaccination titers are used, these additional factors need to be taken into consideration. Provided that these factors are corrected for, a study that shows an association of exposure to a given agent with diminished vaccination responses may indicate a suboptimal function of the immune system, and clinically relevant diminished immune response. It is quite unlikely that environmental exposures that affect responses to vaccination, may in fact abrogate protection to the specific pathogen for which vaccination was meant. Only in those cases, where individuals have a poor response to the vaccine, exogenous factors may perhaps have a clinically significant influence on resistance to the specific pathogen for which the vaccination was meant. An exposure-associated inhibition of a vaccination response may, however, signify a decreased host resistance to pathogens against which no vaccination had been performed.