Show simple item record

dc.contributor.authorMensink BJWG
dc.contributor.authorMontforts MHMM
dc.date.accessioned2012-12-12T12:02:21Z
dc.date.available2012-12-12T12:02:21Z
dc.date.issued2008-02-01
dc.identifier601500005
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/10029/255445
dc.description.abstractBacterien die resistent zijn voor antibiotica verspreiden zich via het watermilieu, waaronder riool- en oppervlaktewater. De ecologische gevolgen zijn echter nog niet in te schatten, zo blijkt uit een literatuurstudie van het RIVM in opdracht van de Waterdienst. Het RIVM beveelt aan mogelijke effecten nader te onderzoeken. Het RIVM onderzocht de informatie in de wetenschappelijke literatuur over de milieurisico's die optreden als resistentiegenen in het watermilieu zich verspreiden. Dit zijn genen in bacterien waardoor deze ongevoelig worden voor antibioticirca In Nederland worden jaarlijks voor de behandeling van mens en dier respectievelijk 40 en 508 ton antibiotica gebruikt. Als darmbacterien resistent worden voor antibiotica, komen deze bacterien met hun resistentiegenen in rioolwater of in mest terecht. De genen worden op andere bacterien overgebracht via genetisch materiaal dat wordt uitgewisseld. Resistentiegenen van darmbacterien in rioolwater worden teruggevonden in oppervlaktewater stroomafwaarts van de lozingspunten, hoewel de darmbacterien daar niet overleven. Stoffen in het oppervlaktewater, zoals nutrienten, metalen en chemische stoffen, selecteren ook op resistentie bij bacterien. Recente Nederlandse meetgegevens wekken de indruk dat door het gebruik van antibiotica bij de varkensbedrijven meer bacteriele resistentiegenen in het lokale watermilieu zitten. De studies leggen echter geen duidelijk verband tussen de aanwezigheid van genen en het aantal resistente bacterien. Onderzoek naar effecten op het milieu ontbreekt vooralsnog. Omdat resistentiegenen van nature ook voorkomen, en gegevens over de aanwezigheid van resistentiegenen in 'schone' wateren schaars zijn, is het niet duidelijk of er sprake is van een ongewone situatie. Voor deze vergelijking is het ook belangrijk de absolute aantallen van resistente bacterien te meten.
dc.description.abstractBacteria that are resistant to antibiotics occur in the aquatic environment, including sewage and surface waters. The consequences for ecosystems are however difficult to assess, RIVM concluded in a literature review ordered by the Centre for Water Management. RIVM investigated the environmental risks of antibiotic resistance genes in aquatic environments. Resistance genes render bacteria insusceptible to antibiotics. In the Netherlands, for the treatment of humans and animals yearly about 40 and 508 tonnes antibiotics are used, respectively. After enteric bacteria have become resistant to these antibiotics, the bacteria and their resistance genes may enter the sewage or manure. Via DNA particles that may be easily transferred, these genes can be further spread to other bacteria. Resistance genes present in enteric bacteria from waste water have been found in surface water downstream of sewage treatment plants, also when enteric bacteria were absent. Resistance is further favoured by different environmental conditions such as nutrients, chemicals and metals in the water. Recent Dutch research indicated that the use of antibiotics in pig farming leads to an increase diversity of bacterial resistance genes in the local aquatic environment. However, the studies did not conclude on the relationship between the presence of resistance genes and numbers of resistant bacteria. The review concludes that no research is available on the possible environmental effects. Also there is little information on the presence of resistance genes in unpolluted waters, which makes a thorough comparison impossible. RIVM recommends studying the presence and possible effects of resistance genes in such a way that also the absolute number of resistant bacteria can be compared between polluted and unpolluted sites.
dc.description.sponsorshipWaterdienst
dc.formatapplication/pdf
dc.format.extent60 p
dc.format.extent684 kb
dc.language.isoen
dc.relation.ispartofRIVM report 601500005
dc.relation.ispartofseriesRIVM rapport 601500005
dc.relation.urlhttp://www.rivm.nl/bibliotheek/rapporten/601500005.html
dc.relation.urlhttp://www.rivm.nl/bibliotheek/rapporten/601500005.pdf
dc.subjectMICROBIOLOGIEnl
dc.subjectWATERnl
dc.subjectantibioticaresistentienl
dc.subjectresistentiegenennl
dc.subjectwaternl
dc.subjectmilieunl
dc.subjectecologienl
dc.subjectrisiconl
dc.subjectantibiotic resistanceen
dc.subjectantibiotic resistance genesen
dc.subjectenvironmenten
dc.subjectecologyen
dc.subjectrisken
dc.titleThe ecological risks of antibiotic resistance in aquatic environments: a literature reviewen
dc.title.alternativeEcologische risicos van antibioticaresistentie in oppervlaktewater: een literatuurstudienl
dc.typeReport
dc.contributor.departmentSEC
dc.date.updated2012-12-12T12:02:22Z
refterms.dateFOA2018-12-18T09:49:51Z
html.description.abstractBacterien die resistent zijn voor antibiotica verspreiden zich via het watermilieu, waaronder riool- en oppervlaktewater. De ecologische gevolgen zijn echter nog niet in te schatten, zo blijkt uit een literatuurstudie van het RIVM in opdracht van de Waterdienst. Het RIVM beveelt aan mogelijke effecten nader te onderzoeken. Het RIVM onderzocht de informatie in de wetenschappelijke literatuur over de milieurisico's die optreden als resistentiegenen in het watermilieu zich verspreiden. Dit zijn genen in bacterien waardoor deze ongevoelig worden voor antibioticirca In Nederland worden jaarlijks voor de behandeling van mens en dier respectievelijk 40 en 508 ton antibiotica gebruikt. Als darmbacterien resistent worden voor antibiotica, komen deze bacterien met hun resistentiegenen in rioolwater of in mest terecht. De genen worden op andere bacterien overgebracht via genetisch materiaal dat wordt uitgewisseld. Resistentiegenen van darmbacterien in rioolwater worden teruggevonden in oppervlaktewater stroomafwaarts van de lozingspunten, hoewel de darmbacterien daar niet overleven. Stoffen in het oppervlaktewater, zoals nutrienten, metalen en chemische stoffen, selecteren ook op resistentie bij bacterien. Recente Nederlandse meetgegevens wekken de indruk dat door het gebruik van antibiotica bij de varkensbedrijven meer bacteriele resistentiegenen in het lokale watermilieu zitten. De studies leggen echter geen duidelijk verband tussen de aanwezigheid van genen en het aantal resistente bacterien. Onderzoek naar effecten op het milieu ontbreekt vooralsnog. Omdat resistentiegenen van nature ook voorkomen, en gegevens over de aanwezigheid van resistentiegenen in 'schone' wateren schaars zijn, is het niet duidelijk of er sprake is van een ongewone situatie. Voor deze vergelijking is het ook belangrijk de absolute aantallen van resistente bacterien te meten.
html.description.abstractBacteria that are resistant to antibiotics occur in the aquatic environment, including sewage and surface waters. The consequences for ecosystems are however difficult to assess, RIVM concluded in a literature review ordered by the Centre for Water Management. RIVM investigated the environmental risks of antibiotic resistance genes in aquatic environments. Resistance genes render bacteria insusceptible to antibiotics. In the Netherlands, for the treatment of humans and animals yearly about 40 and 508 tonnes antibiotics are used, respectively. After enteric bacteria have become resistant to these antibiotics, the bacteria and their resistance genes may enter the sewage or manure. Via DNA particles that may be easily transferred, these genes can be further spread to other bacteria. Resistance genes present in enteric bacteria from waste water have been found in surface water downstream of sewage treatment plants, also when enteric bacteria were absent. Resistance is further favoured by different environmental conditions such as nutrients, chemicals and metals in the water. Recent Dutch research indicated that the use of antibiotics in pig farming leads to an increase diversity of bacterial resistance genes in the local aquatic environment. However, the studies did not conclude on the relationship between the presence of resistance genes and numbers of resistant bacteria. The review concludes that no research is available on the possible environmental effects. Also there is little information on the presence of resistance genes in unpolluted waters, which makes a thorough comparison impossible. RIVM recommends studying the presence and possible effects of resistance genes in such a way that also the absolute number of resistant bacteria can be compared between polluted and unpolluted sites.


Files in this item

Thumbnail
Name:
601500005.pdf
Size:
683.6Kb
Format:
PDF

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record