Show simple item record

dc.contributor.authorIersel AAJ van
dc.date.accessioned2012-12-12T15:21:17Z
dc.date.available2012-12-12T15:21:17Z
dc.date.issued1996-03-31
dc.identifier312610004
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/10029/257227
dc.description.abstractHuidsensibilisatie ofwel allergische contactdermatitis, is weliswaar geen levensbedreigende aandoening, maar toch kan deze aandoening het functioneren van getroffenen ernstig beperken. Daarom wordt bij de toelating van stoffen, waaronder chemicalien, huishoudprodukten en cosmetica, inzicht in de sensibiliserende eigenschap van de stoffen geeist. In het algemeen wordt deze sensibiliserende eigenschap in diermodellen onderzocht. Door de opzet van deze diermodellen is slechts inzicht in de intrinsieke sensibiliserende eigenschap mogelijk. Voor een goede risicoschatting is echter meer inzicht in de kwantitatieve aspecten van het sensibiliserend karakter van een stof nodig. In deze studie is onderzocht welke beperkingen de huidige diermodellen voor een dergelijke kwantitatieve risicoschatting hebben. Vervolgens worden aanpassingen aan de testprotocollen voorgesteld, alsmede additioneel onderzoek met behulp van in-vitro modellen. Tenslotte wordt een teststrategie voorgesteld.
dc.description.abstractSkin sensitization, allergic contact dermatitis, is not a life-threatening condition but it can be very impairing. For that reason contemporary legislation prescribes the assessment of the skin sensitizing properties of substances like chemicals, house-hold and personel-care products. In general, skin sensitization is assessed by animal test models. However, the commonly used animal models (guinea pig and mouse models) are limited to hazard identification, i.e. the assessment of the intrinsic sensitizing capacity. Every day practice shows the need for quantitative risk assessment. For that reason in this study currently used animal tests are analyzed for their limitations to quantitative risk assessment. Recommendations are put forward to adapt the test protocols and additional, in-vitro methods are suggested to quantify the immune response. Furthermore a test strategy is suggested.
dc.description.sponsorshipDGVGZ/VVP
dc.formatapplication/pdf
dc.format.extent28 p
dc.format.extent971 kb
dc.language.isoen
dc.relation.ispartofRIVM Rapport 312610004
dc.relation.urlhttp://www.rivm.nl/bibliotheek/rapporten/312610004.html
dc.relation.urlhttp://www.rivm.nl/bibliotheek/rapporten/312610004.pdf
dc.subject03nl
dc.subjectallergensen
dc.subjectcontact dermatitisen
dc.subjectimmune responseen
dc.subjectskin testsen
dc.subjectanimal modelsen
dc.subjecthousehold productsen
dc.subjectcosmeticsen
dc.subjectquantitative risk assessmenten
dc.titleRisk assessment of contact allergens: a feasibility studyen
dc.title.alternativeRisico-evaluatie van contact allergenen: een haalbaarheidsstudienl
dc.typeReport
dc.contributor.departmentLEO
dc.contributor.departmentLGM
dc.contributor.departmentLPI
dc.date.updated2012-12-12T15:21:18Z
html.description.abstractHuidsensibilisatie ofwel allergische contactdermatitis, is weliswaar geen levensbedreigende aandoening, maar toch kan deze aandoening het functioneren van getroffenen ernstig beperken. Daarom wordt bij de toelating van stoffen, waaronder chemicalien, huishoudprodukten en cosmetica, inzicht in de sensibiliserende eigenschap van de stoffen geeist. In het algemeen wordt deze sensibiliserende eigenschap in diermodellen onderzocht. Door de opzet van deze diermodellen is slechts inzicht in de intrinsieke sensibiliserende eigenschap mogelijk. Voor een goede risicoschatting is echter meer inzicht in de kwantitatieve aspecten van het sensibiliserend karakter van een stof nodig. In deze studie is onderzocht welke beperkingen de huidige diermodellen voor een dergelijke kwantitatieve risicoschatting hebben. Vervolgens worden aanpassingen aan de testprotocollen voorgesteld, alsmede additioneel onderzoek met behulp van in-vitro modellen. Tenslotte wordt een teststrategie voorgesteld.
html.description.abstractSkin sensitization, allergic contact dermatitis, is not a life-threatening condition but it can be very impairing. For that reason contemporary legislation prescribes the assessment of the skin sensitizing properties of substances like chemicals, house-hold and personel-care products. In general, skin sensitization is assessed by animal test models. However, the commonly used animal models (guinea pig and mouse models) are limited to hazard identification, i.e. the assessment of the intrinsic sensitizing capacity. Every day practice shows the need for quantitative risk assessment. For that reason in this study currently used animal tests are analyzed for their limitations to quantitative risk assessment. Recommendations are put forward to adapt the test protocols and additional, in-vitro methods are suggested to quantify the immune response. Furthermore a test strategy is suggested.


This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record