Show simple item record

dc.contributor.authorDusseldorp, Florien
dc.contributor.authorVan Der Giessen, Joke
dc.contributor.authorOpsteegh, Marieke
dc.contributor.authorLoohuis, Alfons Olde
dc.contributor.authorvan der Ark, Kees
dc.contributor.authorFeenstra, Sabiena
dc.contributor.authorHavermans, J
dc.date.accessioned2023-06-06T07:39:14Z
dc.date.available2023-06-06T07:39:14Z
dc.date.issued2023-05-24
dc.identifier.issn0018-7070
dc.identifier.pmid37252432
dc.identifier.doi10.1007/s12445-023-2265-0
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/10029/626740
dc.description.abstractDe afgelopen decennia is het risico op nieuwe of opnieuw opduikende infectieziekten toegenomen. In een niet-immune populatie kan dit voor grote medische, maatschappelijke en economische problemen zorgen. Driekwart van de nieuwe ziekteverwekkers komt van (wilde) dieren. Wanneer deze pathogenen vervolgens ook van mens tot mens overdraagbaar zijn, kan dit tot een pandemie leiden, zoals bij COVID-19 is gebeurd. Huisartsen kunnen als een van de eersten humane signalen van nieuwe infectieziekten oppikken. Daarmee spelen ze een belangrijke rol bij de vroegtijdige opsporing en bestrijding ervan.en_US
dc.language.isonlen_US
dc.titleZoönosen, de publieke gezondheid en de huisartsen_US
dc.typeArticleen_US
dc.identifier.journalHuisarts Wet 2023;66(6):36-39en_US
dc.source.journaltitleHuisarts en wetenschap
dc.source.volume66
dc.source.issue6
dc.source.beginpage36
dc.source.endpage39
dc.source.countryNetherlands


This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record